De afgelopen maanden was ik onderdeel van de Expeditie 30 bemanning. Samen hebben we zo’n 250.000 foto’s gemaakt van het leven aan boord, de aarde en bezoekende vrachtschepen. Een groot deel van die foto’s gaat op in nachtelijke time lapse video’s, van de aarde en het heelal. Zo’n video bevat meestal honderden foto’s. Zet er een mooi muziekje achter en het resultaat is voortreffelijk. Een van de time lapse opnamen die we hadden gemaakt zag ik terug. Toen dacht ik: daar wil ik heen, naar de ruimte! Het is een gekke gedachte, uitgelokt door de sfeer van die beelden en de muziek. Het is een surrealistisch beeld met het groen en rood van de poollichten en een aarde die snel voorbij trekt. Nog mooier dan de werkelijkheid.

 

Megan in de ruimte

Tijdens het laatste etentje met de voltallige Expeditie 30 bemanning hebben we hard moeten lachen om de grap van ruimtevaarthistoricus Bert Vis. Hij had een persbericht gemaakt, helemaal in de officiële stijl van ESA, om aan te kondigen dat er een bemanningswissel was opgetreden. In plaats van Joe Acaba zou mijn dochter Megan Kuipers half mei in de Sojoez stappen om mij uit het ISS te komen ophalen. Don Pettit zou nog een half jaar moeten blijven, zodat Megan in zijn plaats weer met mij terug kon. Maar dat vond hij uiteraard geen enkel probleem. Het persbericht ging vergezeld van officiële portretten en een nieuwe bemanningsfoto. Erg leuk om vanaf de grond zulke grappen te ontvangen!