Het was net alsof mijn missie al begonnen was

Ik ben mijn ruimtevlucht al jaren aan het voorbereiden. Dan is het best een beetje vreemd om heel veel journalisten te woord te staan die nu ineens van alles willen weten wat in mijn ogen al zo lang bekend is. Er waren twee mediadagen georganiseerd om mijn missie te presenteren aan het publiek. Een bij het Europese astronautencentrum EAC in Keulen en een bij ESA's technisch centrum ESTEC in Noordwijk. De missienaam PromISSe, het logo en het wetenschappelijke programma werden bekendgemaakt. Voor mij was het prettig om even niet met gedetailleerde procedures aan de slag te zijn, maar mijn missie te zien in een soort vogelvlucht. Daar stak ik hier en daar ook nog iets van op. Ik heb natuurlijk alle experimenten zien langskomen bij de trainingen. Maar ik wist niet dat het ging om 57 verschillende wetenschappelijke experimenten, waarvan 35 Europese.

Tijdens de mediadagen werd heel mooi verteld over de drie belangrijkste aspecten van mijn vlucht: wetenschap, operationele taken en educatie. Daarna kon ik journalisten kort te woord staan. Ik ben niet vaak in Nederland en dit was de laatste mogelijkheid voor mijn vlucht om interviews te geven. Door de vele interviewverzoeken moest ik het heel kort houden, vijf tot tien minuten. Ik had natuurlijk graag meer tijd genomen. Ik vind het mooi dat er zoveel aandacht is voor mijn vlucht. En dat ik bij zo'n mediadag aan verschillende doelgroepen kan vertellen over mijn vak en het onderzoek dat wij astronauten in de ruimte doen. Onderzoek waar we op aarde met z'n allen van profiteren. In 2004 stond ik al te kijken van de hoeveelheid media-aandacht die er was voor Missie DELTA. Nu is het nog veel meer...

Nachtmerrie van elke astronaut

De media namen veel van mijn tijd in beslag, maar er stond meer in mijn agenda. Ik heb de laatste grote medische keuring voor mijn vlucht gehad. Bloedonderzoek, een bezoek aan de tandarts, echo's, hartfilmpjes, inspanningsonderzoek; alles kwam voorbij. Dit is een van de spannendste momenten voor een astronaut. Ik weet dat die artsen me niet zomaar afkeuren. ESA, de internationale partners en ikzelf hebben lang getraind en geïnvesteerd in mijn vlucht. Maar stel je voor dat ze iets vinden. En dat ze nader onderzoek willen doen, waardoor je niet gelanceerd kan worden. Het komt voor. In 2003 heb ik het van dichtbij gezien toen mijn collega Bill McArthur van onze crew vier maanden voor de vlucht werd vervangen. Gelukkig kon hij een jaar later alsnog vliegen. Anderen zijn helemaal afgekeurd en hebben niet meer gevlogen. Dat is de nachtmerrie van elke astronaut.

Het tegenovergestelde gevoel kreeg ik toen ik afgelopen week op bezoek ging bij het Columbus Control Centre (Col-CC) vlakbij München. Vanuit dit grondcontrolecentrum word ik begeleid bij mijn werkzaamheden aan boord van het Europese ruimtelaboratorium Columbus. Ik heb gesproken met de ESA-collega's waarmee ik vanuit de ruimte ook vaak contact zal hebben. Onder meer de flight director Simon Challis en de mission director Claudio Solazzo. Het was een heel prettig bezoek, waarbij we het hebben gehad over de wederzijdse verwachtingen van de vlucht. Ik kreeg het gevoel dat we niet meer bezig waren met trainen en voorbereiden. Het was net alsof mijn missie al begonnen was.

This entry was posted in logboek. Bookmark the permalink.

7 Responses to Het was net alsof mijn missie al begonnen was

  1. Ik krijg hoofdpijn van de NOS , die weer , als het om de ruimtevaart gaat , de zaak extra aandikken.
    Inmiddels vertouw ik meer op de door reclame betaalde nieuwsdienst van RTL , als het door de belastingbetaler gefinancierde NOS journaal.
    Er werd door hen namelijk ijskoud gesproken over het niet doorgaan van de Promisse vlucht in verband met het mislukken van de Progress vlucht.
    Ach , een paar jaar geleden zat er volgens de NOS ook een scheur in de tank van de spaceshuttle.....

  2. Chris Born says:

    Hallo Andre ,
    Je bent arts en zal dus proeven doen die met het menselijk lichaam te maken hebben en praktisch gezien ben je misschien ook sportcoach om iedereen genoeg beweging te geven. Als je op het fitness apparaat een dynamo zet heb je stroom. Doen jullie dit al? Iedere gram die omhoog gaat moet minimaal 3 functies hebben. De dynamo kan je met een staaf zoals in een lasapparaat in sterkte veranderen, dan kan je verschillende weerstanden soepel creëren. Je zou de dynamo kunnen demonteren om als arm traingewicht te dienen, mits goed uit gebalanceerd. Met dynamo wordt je fit op eigen niveau en laadt de batterij van de laptop op waar de gegeven op bijgehouden worden. Alles wat je meer levert aan Wattage kan voor de directe verlichting om het apparaat gebruikt worden, met zo min mogelijk koperdraad. Om een Tesla module IN een SpaceStation te gebruiken lijkt me niet erg praktisch, maar buiten op?
    Ik heb ooit een foto van een Russische radio/olielamp gezien met een Seabeck/Peltier overbrenging voor het radio gedeelte, wat een fantastische combinatie!! Een peltier-element is tegenwoordig klein, maar nog niet gebogen of voor ruw/oneffen oppervlak gemaakt. DAT hebben we juist Wel nodig. Een 'malien-kolder' van kleine geschakelde peltier-elementjes, misschien in rubberblokjes gegoten. Of met een warmte transporterende schuimlaag, een soort 'wetfoam' dat goed warmte geleid. Ik hoop dat de industrie er geld in ziet, dan zal het lukken of we moeten geld afschaffen en het gewoon doen...een appelboom groeit ook 'voor niks' ;-)
    Succes
    Chris

  3. Wim Holwerda says:

    Een hele leuke dag met interessante ontmoetingen, waar ik als ruimtevaart enthousiasteling met veel plezier op terugkijk. Ik ben blij en ook trots dat ik met 'promisse' een bescheiden positieve bijdrage heb mogen leveren aan je vlucht. Ik wens je veel succes en plezier in de ruimte.

  4. Jeroen says:

    Geachte Heer Kuipers.

    Ik was, samen met mijn vriendin, op Youtube muziek aan het luisteren toen ik op Spinvis - Astronaut klikte. Ik moest meteen aan u denken. Heel veel succes met uw aankomende missie en mocht u nog eens in Enschede komen, ik kom graag langs.
    Groet,

    Jeroen

    P.s. de link voor Spinvis' Astronaut: http://www.youtube.com/watch?v=0D0QRRR6Je0&feature=related

  5. maria antoni says:

    Beste Andre,wens je heel veel geluk met je vlucht en machines,en hopende je levend terug te zien.Ik wou dat ik de echte Technische Talenten uit Indonesie,aan jullie mag voorstellen voor een zekere
    veilige Vlucht. Ik kan meestal de juiste Talenten bij iemand zien.En hopende dat je gezond terug komt na 6 mnd.in een gesloten ruimte te zijn?Succes en geluk. Groetjes Maria. augustina-refina@hotmail.com telno.0684770033

  6. Harry Haerkens says:

    Geachte heer Kuipers,
    Met belangstelling en waardering uw intensieve voorbereidingen voor deze vlucht gevolgd.
    Wens u veel succes met deze spaceflight op 21 december 2011 en behouden terugkomst juni 2012.
    Groet,
    Harry (de vader van Marck)

  7. Waarlijk wetenswaardig! Ben je toevallig van plan nog meer van dit soort artikels te schrijven? Laten we het hopen. Ik ben hoe dan ook erg verrast. Ga natuurlijk zo door!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>