In het ruimtestation zitten we behoorlijk afgezonderd met z'n zessen. Maar we zijn zeker niet de enige mensen in die situatie. Al voor mijn missie had ik aangevraagd of ik contact kon hebben met twee andere missies die nu plaatsvinden. Een op de bodem van de zee en een op de Zuidpool. Het waren bijzondere gesprekken met mensen die in een vergelijkbare of zelfs nog meer geïsoleerde situatie zitten als ik. Lees verder...
Nog een kleine drie weken. Ik ben duidelijk aan het aftellen naar mijn terugkeer. Dat geeft een heel dubbel gevoel. Aan de ene kant wil ik graag naar huis, mijn gezin, familie en vrienden zien. Aan de andere kant wil ik helemaal niet weg, omdat ik weet dat ik nooit meer in de ruimte zal komen. Ik heb me er inmiddels bij neergelegd dat ik niet alles kan doen wat ik van plan was tijdens deze missie. Overdag een foto van Nederland nemen met een kraakheldere hemel bijvoorbeeld. Dat kan niet meer, omdat de baan van het ISS de komende weken niet optimaal is. Ik heb het vaak geprobeerd de afgelopen maanden, meestal zat het weer tegen. Nederland lag dan onder een witte wolkendeken. En toen het eindelijk opklaarde kwam ik 's morgens vroeg over en was het heiig. Lees verder...
Gisteren zijn Dan, Anton en Anatoli vertrokken. We hebben de hele nacht doorgewerkt. Zo heb ik voor een experiment bloed bij mezelf en Don afgenomen en speeksel verzameld, zodat deze monsters meteen in de Sojoez mee kunnen naar de wetenschappers op de grond. Rond zes uur gisterochtend Nederlandse tijd hebben we afscheid genomen. Om tien voor zeven ging het luik naar hun Sojoez definitief dicht. Om exact 10:18:30 uur koppelden ze los van het ISS voor de reis terug naar de aarde. Ik kon de haken horen losgaan en voelde een schokje toen de veren de Sojoez wegduwden. Even later kwam de Sojoez in mijn gezichtsveld. Ik zag ik hem omlaag gaan, op naar een veilige landing in de steppe van Kazachstan even voor twee uur 's middags. Lees verder...
RSS (NL)
Twitter
