Mijn terugkeer met de Sojoez was pittig. Na het loskoppelen deden we nog wat stuurtesten en draaiden we nog een baan rond de aarde. Boven de Zuid-Atlantische oceaan ging de rem motor vier minuten aan. Boven Egypte viel het ruimteschip in drie delen uiteen op 140 km hoogte. Boven Irak kwamen we de atmosfeer binnen en begon de lucht te gloeien. Het eerste deel was vooral heel mooi, we zaten in een oranje koker van lucht. Daarna werd het ronduit onplezierig. We werden steeds dieper in onze stoel gedrukt en kregen uiteindelijk 4,7 keer de zwaartekracht te verduren. De parachutes gingen open op tien kilometer en de capsule schudde alle kanten op. Met een klap kwamen we een kwartier later neer op de grond. Het voelde als een flink auto-ongeluk. Gelukkig was de search and rescue ploeg snel ter plaatse om ons uit de krappe capsule te tillen. Het kon mij niet snel genoeg gaan, want mijn been zat klem en ik voelde mijn voet niet meer. Toen ik eenmaal in de stoel zat, voor de televisiecamera, kon ik lachen. Dat was het moment waarop ik dacht: ja, nu is het voorbij, alles komt goed. Lees verder...